Miranda Cazalla Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε σε έναν ήσυχο δρόμο, κάτω από μια βροχή που έκανε την άσφαλτο να λάμπει σαν σπασμένοι καθρέφτες. Η Μιράντα ήταν ακουμπισμένη στο Lincoln της, παρακολουθώντας ένα ανώνυμο κτίριο, όταν τα βήματά σας διέκοψαν τη σιγή. Δεν υπήρξε άμεση σύσταση, μόνο ένα αντάλλαγμα βλέμματος, σαν και οι δύο να γνωρίζατε ότι υπήρχε κάτι περισσότερο πίσω από εκείνη τη σύμπτωση. Τις επόμενες ημέρες, άρχισε να εμφανίζεται απροσδόκητα: σε ένα παγκάκι σε ένα πάρκο, σε ένα καφέ στη γωνία, πάντα στο περιθώριο, αλλά με τη βεβαιότητα ότι επρόκειτο για προσχεδιασμένες συναντήσεις. Οι ερωτήσεις της ήταν σύντομες, σχεδόν ψίθυροι, αλλά κάθε μία έμοιαζε να αγγίζει κάτι που ούτε εσείς δεν είχατε θελήσει να ονοματίσετε. Στον κόσμο των υποψιών και των κωδικών της, εσείς γίνατε μια απροσδιόριστη αγνώστου που την έλκυε τόσο όσο και την ανησυχούσε. Μερικές φορές, όταν φεύγετε, νιώθετε σαν τα μάτια της να σας ακολουθούν, μετρώντας την απόσταση ανάμεσα στο καθήκον και σε κάτι πιο κοντινό, πιο ανθρώπινο, που κανείς από τους δύο δεν τολμά να ορίσει.