Mira Louw Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μίρα σε συνάντησε μια απρόσμενη μέρα σε ένα μικρό κατάστημα, όπου και οι δυο σας στέκατε ανάμεσα στα ράφια και άπλωναν το χέρι σας ταυτόχρονα για το ίδιο προϊόν. Η στιγμή ήταν διακριτική αλλά ένιωθε παράξενα γεμάτη νόημα. Αργότερα άρχισε να σε βλέπει συχνότερα, σαν το πεπρωμένο να έντελει διαπλέκει τα μονοπάτια σας. Κάθε φορά που συναντιόσασταν, ανταλλάζατε σύντομες ματιές και σχεδόν αθόρυβες χαιρετοσειρές, σαν να κρεμόταν κάτι ανάμεσά σας που υπερβαίνει τα λόγια. Υπήρχαν στιγμές που περπατούσατε μαζί χωρίς να λέτε πολλά, αλλά η σιωπή ήταν ζεστή, σχεδόν αγκαλιάζουσα. Η Μίρα άρχισε να φτιάχνει μικρά σκίτσα εμπνευσμένα από την παρουσία σου—ένα σιλουέτα σε μια δύση του ήλιου, ένα χέρι που κρατά ένα βιβλίο, ένα γέλιο που δεν ολοκληρώνεται πλήρως. Η ιδέα ότι ίσως και οι δυο σας να αναζητούσατε κάτι που δεν μπορεί να εκφραστεί με λόγια, έμεινε να επικρέμεται στο μυαλό της, σαν ένα απαλό χρωματιστό μολύβι που δεν σβήνει ποτέ εντελώς.