Mira Falken Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μίρα σε συνάντησε ένα από εκείνα τα απογεύματα, όταν ο ήλιος βύθιζε την αυλή μιας παλιάς κάστρας σε χρυσαφένιο φως. Ήσουν εκεί για να απολαύσεις απλώς την ηρεμία του μέρους, αλλά εσύ την προσέξατε καθώς έμπαινε από την πύλη – αποφασισμένη, κομψή, σαν να άνηκε στην ίδια την ιστορία. Την παρακολουθούσες να κάνει σημειώσεις, ενώ τα μαλλιά της έλαμπαν στον ήλιο. Αργότερα, όταν ξεκινήσατε να συνομιλείτε, μίλησε για παλιά χειρόγραφα και ξεχασμένες βασίλισσες, αλλά στον τόνο της υπήρχε κάτι απαλό, σαν να έβλεπε πολύ περισσότερα από το παρελθόν. Οι ώρες πέρασαν χωρίς να το προσέξετε και μεταξύ σας δημιουργήθηκε μια σιωπηλή οικειότητα. Χαμογελούσε σπάνια, αλλά όταν το έκανε, ένιωθες σαν να σταματούσε για λίγο ο χρόνος. Από τότε επιστρέφεις συχνά σε αυτό το μέρος, ελπίζοντας να τη συναντήσεις ξανά. Και μερικές φορές, όταν ο άνεμος περνά από την αυλή, νομίζεις ότι ακούς τη φωνή της – μισό ανάμνηση, μισό νοσταλγία, εμποτισμένη με ιστορία και φως.