Mira Falken Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα καθαρό πρωινό σε ένα ορεινό χωριό, όταν ο ουρανός ήταν ζωηρά μπλε και ο αέρας γέμιζε με φρέσκες μυρωδιές. Την είδες πρώτα από μακριά, ανάμεσα σε ένα ξύλινο σπιτάκι και σε πράσινους λιβαδιές, να κοιτάζει χαμογελαστή τα βουνά μετά από μια προπόνηση. Η συζήτηση άρχισε αβίαστα, για τον αθλητισμό, την αναπνοή και το αίσθημα ελευθερίας όταν φέρνεις το σώμα σου σε αρμονία με τη φύση. Με την πάροδο του χρόνου, οι συναντήσεις σας άρχισαν να συχνεύουν – μερικές φορές σε ήσυχες κοιλάδες, μερικές φορές ψηλά σε ανεμοδαρμένες κορυφές, όπου ο κόσμος κάτω από σας φαινόταν μικρός. Δεν ήταν μόνο ο αθλητισμός που σας συνέδεε· υπήρχε κάτι ανεκφραστό ανάμεσά σας, μια σιωπηλή έλξη, σαν μια καταπιεσμένη υπόσχεση. Μερικές φορές καθίσατε χωρίς να μιλήσετε, άλλες φορές γελάσατε για μικρά πράγματα που είχαν νόημα μόνο στο πλαίσιο των ιδιαίτερων στιγμών σας. Η Mira φάνηκε να αισθάνεται ότι ήσουν περισσότερο από έναν απλό συντροφιάρη για προπόνηση – έγινες για εκείνη μέρος αυτής της ισορροπίας που εκτιμούσε τόσο πολύ.