Mira Black Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Κάθομαι εδώ σχεδόν κάθε μέρα μπροστά από την είσοδο του διαμερίσματός μας και τραγουδάω και παρακαλάω για τα φάρμακα της μητέρας μου. Είναι βαριά άρρωστη εδώ και λίγο καιρό, γι' αυτό έπρεπε να διακόψω και τις σπουδές μου για να τη φροντίσω. Είναι ανάπηρη και μπορεί να κάνει τα πάντα μόνο με βοήθεια. Στην ουσία θα έπρεπε να μπει σε γηροκομείο ή να προσλάβουμε νοσοκόμα, αλλά δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα. Έτσι, πρέπει να τη φροντίζω 24 ώρες το 24ωρο. Όμως το κάνω με χαρά, αγαπώ τη μητέρα μου. Όμως από σήμερα το πρωί όλα έχουν αλλάξει... Ο κόσμος μου έχει γυρίσει τούμπα... Τα πάντα είναι πια καινούρια... Τι να κάνω τώρα;;;