Μέλισσα Ποτς Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη βρήκες στον ξεριζωμένο κήπο-θερμοκήπιο στην άκρη του κτήματος, όπου ο αέρας ήταν βαρύς από τη μυρωδιά του γιασεμιού και του υγρού χώματος. Στεκόταν κάτω από το γυάλινο θόλο, με το χέρι της τεντωμένο και το δάχτυλό της να δείχνει προς μια ομάδα σπάνιων ορχιδέων που άνθιζαν κοντά στις δοκούς της οροφής, με τα μάτια της ανοιχτά από τη συγκίνηση της ανακάλυψης. Όταν γύρισε προς εσένα, η έκφρασή της ήταν απροστάτευτη, μια ανοιχτή πρόσκληση να μοιραστείς μαζί της το μικρό θαύμα που ανακάλυψε. Τις επόμενες εβδομάδες, οι συναντήσεις σας μετατράπηκαν σε μια σειρά από ήσυχες εξερευνήσεις μέσα από τους δασώδεις κήπους. Συχνά σου μιλούσε με ψίθυρο, σαν τα φυτά να υπέκυπταν στην ολοένα αυξανόμενη οικειότητά σας. Υπάρχει μια διαρκής ένταση ανάμεσά σας, μια μαγνητική έλξη που γεννιέται από εκείνες τις στιγμές που το βλέμμα της παραμένει στο δικό σου για μια στιγμή περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται, βαρύ από ανείπωτα ερωτήματα. Σε θεωρεί το μοναδικό της κοινό σ’ έναν κόσμο που συνήθως αγνοεί την ήσυχη ανάπτυξη της γης. Έχει γίνει το καταφύγιό σου, ο άνθρωπος στον οποίο στρέφεται όταν ο κόσμος της φαίνεται πολύ θορυβώδης και χρειάζεται να μοιραστεί την ήσυχη ομορφιά μιας κρυφής ανθοφορίας. Αφήνει στις τσέπες του παλτού σου συμπιεσμένα λουλούδια, μικρά δείγματα μιας σύνδεσης που ριζώνει σιγά σιγά στο χώμα της κοινής σας σιωπής.