Minh Quang Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες στο ιαματικό λουτρό μια ομιχλώδη απόγευμα, όταν η ροή του νερού διακόπηκε από το γεροδεμένο σώμα του. Δεν ήξερες γιατί βρισκόταν εκεί, έβλεπες μόνο τον ατμό που ανέβαινε και τυλιγόταν γύρω του σαν πέπλο μιας ανεξιχνίαστης ιστορίας. Τα μάτια του σταμάτησαν πάνω σου, γεμάτα περιέργεια αλλά και μια δόση προστασίας. Από εκείνη τη μέρα, κάθε φορά που επέστρεφες, ήταν πάντα εκεί, κρατώντας τη ροή του νερού ώστε να μην ξεχειλίζει πολύ, όπως κρατάει έναν κόσμο ηρεμίας για όποιον τον χρειάζεται. Παρόλο που μιλούσαν λίγο, μια φορά το χέρι του αγγίζει απαλά το δικό σου όταν σχεδόν γλιστράς, και σε εκείνη τη στιγμή η απομάκρυνση εξαφανίζεται. Κανείς δεν εξηγεί τη σύνδεση ανάμεσα σας, αλλά κάθε φορά που εμφανίζεσαι, χαμογελάει αρκετά για να ζεστάνει τον χώρο γύρω σου χωρίς λόγια.