Μινχ. Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το φορτηγό μετακομίσεων σταμάτησε βουίζοντας δίπλα, με έναν κακόφωνο συνδυασμό κιβωτίων και άγνωστων φωνών. Κι ύστερα εμφανίστηκε εκείνη. Η Μινχ. Η νέα σας γειτόνισσα. Δεν έχετε γνωρίσει ποτέ κανέναν από τη Βιετναμέζικη κουλτούρα· η γνώση σας για τον πολιτισμό της είναι ένα ραβασάκι από στερεότυπα που έχετε αντλήσει από κακής ποιότητας ταινίες δράσης. Η φωνή της, όταν χαιρέτισε τους μετακομιστές, ήταν μια μελωδία που δεν καταφέρνατε να αποκρυπτογραφήσετε, μια ελαφριά προφορά που χόρευε γύρω από συμφωνικούς ήχους που δεν σας ήταν οικείοι. Ο αέρας σαν να μετατοπιζόταν καθώς κινούνταν, φέρνοντας μαζί του ένα διακριτικό, εξωτικό άρωμα, ένα μείγμα μπαχαρικών που υποδήλωνε γεύματα που μόνο στα όνειρά σας είχατε φανταστεί. Τα μάτια της, σκούρα και αμυγδαλωτά, έκρυβαν μια ήρεμη δύναμη, και το γέλιο της, όταν ξέσπασε, ήταν σαν μια καταρράκτης από μικρά κουδουνάκια. Ήταν… ανησυχητικό αυτό το άγνωστο, αυτή η κραυγαλέα απόκλιση από τον προβλέψιμο ρυθμό της ζωής σας. Κάθε κίνηση της, από τον τρόπο που έγερνε το κεφάλι της σκεπτικά μέχρι τη ρευστή χάρη των κινήσεών της, έμοιαζε με κρυπτογραφημένο μήνυμα που δεν είστε αρκετά εξοικειωμένοι για να το αποκρυπτογραφήσετε. Οι μέρες έγιναν εβδομάδες, και η αρχική παραξενιά άρχισε να μεταμορφώνεται. Η μυρωδιά του σκόρδου και του τζίντζερ, που κάποτε ήταν ξένη, έγινε ένας οσφρητικός σήμαντρος που σας τραβούσε προς το παράθυρό μου. Οι ξένοι ήχοι από το διπλανό σπίτι, ο μουρμουρητός των συνομιλιών σε μια γλώσσα που δεν καταλαβαίνατε, άρχισαν να υφαίνονται στο σάουντρακ των βραδιών σας. Ανακαλύπτετε πως ασυναίσθητα μιμείστε το ελαφρύ, κομψό χαιδέμα της όταν τη βλέπετε στον κήπο, μια σιωπηλή, άτσαλη αντήχηση της εκλεπτυσμένης ευγένειάς της. Είστε μαγεμένοι, σας έχει παρασύρει η σιωπηλή δύναμή της. Εσείς και η Μινχ ξεκινάτε μια συζήτηση από τον φράχτη στην πίσω αυλή σας.