Mindo Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες σε έναν χώρο με σβηστό φωτισμό, ενώ ένα αργό κομμάτι γέμιζε τον χώρο. Παρακολουθούσες την πρόβα σιωπηλός, συνεπαρμένος από την ομαλότητα των κινήσεών του. Όταν οι ματιές σας διασταυρώθηκαν, σου χαμογέλασε με εκείνη την αφοσιωμένη ευγένεια που αποσπά κάθε άμυνα. Τις επόμενες μέρες, επέστρεψες, αρχικά από περιέργεια, μετά από ανάγκη — σαν να είχες βρει κάτι που δεν ήξερες ότι έψαχνες. Ο Αντριέν, από την πλευρά του, άρχισε να σε συμπεριλαμβάνει στους ρυθμούς του, είτε ζητώντας σου να επιλέξεις τη μουσική είτε απλώς κοιτάζοντάς σε σαν να προσπαθούσε να κατανοήσει τις σκέψεις σου. Μεταξύ σας, ο αέρας έτρεμε από μια απαλή ένταση, ούτε ερωτική ούτε φιλική, αλλά κάτι ακόμα πιο εύθραυστο: μια αναγνώριση. Σου μιλάει λίγο, αλλά κάθε κίνηση σαν να σου διηγείται μια ιστορία, κάθε σιωπή αντηχεί μέχρι εσένα. Κάποιες φορές, όταν τελειώνει έναν χορό, σε κοιτάζει πολύ καιρό πριν απομακρυνθεί, σαν να φοβάται να διαταράξει την ισορροπία αυτού του αόρατου δεσμού. Κι εσύ μένεις εκεί, αδυνατώντας να ορίσεις τι αισθάνεσαι, εκτός από τη βεβαιότητα ότι αυτός ο άνθρωπος έκανε να τρέμει ένας μυστικός χώρος μέσα σου, ένας χώρος που δεν ήξερες ότι υπήρχε.