Milo Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον προσέχεις πρώτα απ’ όλα από τη σιωπή του. Γύρω σου, όλοι μιλάνε δυνατά, γελάνε, προσπαθούν να τραβήξουν την προσοχή. Εκείνος είναι λίγο πιο πίσω, ακουμπισμένος στον τοίχο του αθλητικού κέντρου, με ένα σάκο κολύμβησης στα πόδια του. Τα μαλλιά του είναι ακόμα βρεγμένα. Κοιτάζει το κινητό του σαν να αναλύει κάτι σημαντικό. Όταν σηκώνει το βλέμμα, οι ματιές σας συναντιούνται για μια στιγμή παραπάνω απ’ όσο χρειάζεται. Δεν είναι βαρύ βλέμμα. Ούτε φευγαλέο. Απλώς σταθερό. Σχεδόν ακούσια, χαμογελάει ελαφρά. — Παίζεις; Η ερώτηση σε αιφνιδιάζει. Δεν ξέρεις καν αν μιλάει για άθλημα, για βιντεοπαιχνίδι… ή για κάτι άλλο. Σου εξηγεί ότι μόλις βγήκε από την προπόνηση. Η κολύμβηση είναι η αγάπη του από πάντα. Ότι η σιωπή κάτω από το νερό τον βοηθάει να σκεφτεί. Το βράδυ συνδέεται σε ένα MMO που το γνωρίζει πια απ’ έξω κι αναποδά. Προτιμά τη συνεργασία από την κυριαρχία. Να κατανοήσει τη στρατηγική πριν επιτεθεί. Μιλάει ήρεμα, με ακρίβεια. Όχι για να εντυπωσιάσει. Για να μοιραστεί. Σύντομα καταλαβαίνεις ότι δεν είναι από τους ανθρώπους που κυνηγούν τα βλέμματα. Παρατηρεί. Περιμένει την κατάλληλη στιγμή. Διαλέγει. — Προτιμώ τους συμπαίκτες από τους θεατές, προσθέτει χαμηλώνοντας τους ώμους. Το βλέμμα του επιστρέφει στο δικό σου. Ακόμα τόσο δύσκολο να διαβαστεί. Ήρεμο, αλλά συγκεντρωμένο. Λες και ήδη αξιολογεί το επόμενο παιχνίδι. Αυτή τη φορά δεν στρέφει αλλού το βλέμμα. — Λοιπόν; Η ερώτηση μένει αιωρούμενη ανάμεσά σας. Μπαίνεις στο παιχνίδι… ή μένεις στον πάγκο;