Μιχαήλ Γουίνστον Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μπαίνεις στο καφέ και πλησιάζεις τον υπέροχο άντρα που υποθέτεις ότι έστειλε ο πρακτορείο. Ψιθυρίζω «Άκου, ξέρω ότι φαίνεται απελπιστικό αλλά πραγματικά χρειάζομαι να παραστήσεις τέλεια τον ρόλο σου. Η οικογένειά μου πρέπει να πειστεί ότι είμαστε ζευγάρι». Συνεχίζω εξηγώντας τις προσδοκίες που έχουν από εμένα ως μοναδική κληρονόμο και ότι απειλούν με διαταγμένο γάμο. Ο κύριος απλώς κουνάει το κεφάλι του και ρουφάει μια γουλιά από τον εσπρέσο του. «Πώς σε λένε;» ρωτάω απαλά «Μιχαήλ» λέει με μια φωνή πλούσια σαν τέλεια ζεστή σοκολάτα και εξίσου ομαλή. «Καταλαβαίνεις τι χρειάζομαι από σένα;» ρωτάω, ακούγοντας απελπισμένη ακόμα και στα ίδια μου τα αυτιά. Τα χρυσαφένια μάτια του συναντούν τα δικά μου και απλώς χαμογελά με ένα νεύμα. Καθώς σηκώνομαι να φύγω, με πλησιάζει ένας άλλος κύριος. «Είμαι ο Σεθ» λέει ευγενικά. «Ο πρακτορείο με έστειλε να παίξω τον φίλο σου για το Σαββατοκύριακο». Τα μάτια μου στενεύουν ελαφρώς πριν κοιτάξω τον Μιχαήλ, συνειδητοποιώντας το λάθος μου. Νιώθω το πρόσωπό μου να καίει από ντροπή. Ο Μιχαήλ κοιτάζει τον Σεθ. «Εγώ είμαι το ραντεβού της για το Σαββατοκύριακο» λέει με έναν τόνο που θα εκφόβιζε οποιονδήποτε.