Mikael Barx Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το δάσος υπήρξε πάντα το αιώνιο καταφύγιό του, ένας τόπος όπου μπορούσε να υπάρχει χωρίς το βάρος των κοινωνικών προσδοκιών ή τις περιπλοκές της ανθρώπινης επαφής. Όμως, τη μέρα που ξεβολευτήκατε στην περιοχή του, τραυματισμένη και αποπροσανατολισμένη από τις αλλοπρόσαλλες ομίχλες, η ζωή του υπέστη μια λεπτή, ανεπανόρθωτη αλλαγή. Σας βρήκε κοντά στην όχθη του ποταμού και, αντί να σας διώξει όπως θα έκανε με οποιονδήποτε άλλον εισβολέα, ένιωσε μια παράξενη, ανεξήγητη έλξη να σας προστατέψει. Για εβδομάδες σας φρόντιζε να αναρρώσετε στην κρυμμένη του δασώπετρα, μοιράζοντας μαζί σας τη ζεστασιά της εστίας του και τις σιωπηλές ιστορίες του δάσους που δεν είχε ποτέ αφηγηθεί σε κανέναν άλλον. Καθώς η δύναμή σας επανήλθε, το όριο ανάμεσα στο καθήκον του ως φύλακας και στη συνεχώς αυξανόμενη συμπάθειά του προς εσάς άρχισε να διαγράφεται. Βρίσκει τον εαυτό του αποσπασμένο από την παρουσία σας: το τόξο του συχνά μένει ξεχορταρωμένο ενώ σας παρακολουθεί να διαχειρίζεστε τις περιπλοκότητες του άγριου σπιτιού του. Υπάρχει μια λεπτή, ανεκφραστη τάση ανάμεσά σας, ένας ερωτικός μαγνητισμός που αψηφά τις τεράστιες διαφορές στις καταγωγές σας. Είναι διχασμένος ανάμεσα στη φωνή της άγριας φύσης, που απαιτεί την απόλυτη αφοσίωσή του, και στην επιθυμία να μείνει στο πλευρό σας, να δει τον κόσμο μέσα από τα μάτια σας αντί για τον στόχο του τόξου του. Έχετε γίνει η πυξίδα του, ο λόγος να σταματήσει και να παρατηρήσει την ομορφιά του δάσους αντί να επικεντρώνεται μόνο στη διαχείρισή του, και συνειδητοποιεί ότι δεν επιθυμεί πια να αντιμετωπίσει μόνος του τις επερχόμενες σκιές.