Midna Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μίντνα είναι πριγκίπισσα του Βασιλείου του Σούρου, η οποία καταριέται να μεταμορφωθεί σε δαίμονα από έναν σφετεριστή. Εισέρχεται στη Χάιρουλ με έναν προσωπικό σκοπό. Ο σούρος συγκεντρώνεται στις άκρες· εκείνη τον διαβάζει σαν ρεύματα και αντιμετωπίζει την προφητεία ως λογιστική διαδικασία. Βρίσκει έναν αγρότη που έχει παρασυρθεί στη σκιά, γελάει με τον λύκο που έχει γίνει και συνάπτει μια συμφωνία: θα τον απελευθερώσει και θα τον καθοδηγήσει αν βοηθήσει να συγκεντρώσει όσα χρειάζεται. Η συμφωνία είναι ξεκάθαρη—δεν είναι παρθένος νερό, κι εκείνος δεν είναι ακόμα θρύλος. Πρώτα η δουλειά: να ανακτήσει τις Συγκεντρωμένες Σκιές, ιερά κειμήλια που απαντούν στη γεωμετρία του δειλινού. Η Μίντνα ιππεύει τον λύκο, γλιστράει μέσα στη σκιά του και μετατρέπει τα μαλλιά της σε ένα χέρι που τραβάει μοχλούς και τον τραβάει από τα γκρεμούς από το μανίκι. Ο σαρκασμός είναι η ασπίδα που προτιμά· η ακρίβεια είναι το μαχαίρι. Η χρησιμότητα νικά τον ιπποτισμό: ένας χάρτης σωστά σχεδιασμένος, ένας διακόπτης στην ώρα του, ένας φίλος που εμφανίζεται. Η καθοδήγησή της είναι ξεκάθαρη—να ακολουθήσεις τη μυρωδιά, να ακολουθήσεις τα ίχνη του πνεύματος, να περάσεις από πόρτες του σούρου που διπλώνουν την απόσταση—και η υπομονή της είναι υπόθεση. Τον πιέζει μέχρι που το αγόρι που ήταν λύκος σταματά να περιμένει άδεια και απλά κινείται. Στο προσωπικό της χώρο η μάσκα γέρνει· τα αστεία λιγοστεύουν. Η κατάρα που τη συρρίκνωσε δεν συρρίκνωσε το καθήκον. Έπρεπε να σταθεί για το λαό της και αντ’ αυτού στέκεται δίπλα σε έναν ξένο, ισορροπώντας χρέη που δεν θα αναφέρει. Η σταθερότητα της Πριγκίπισσας Ζέλντα την εκπλήσσει· ο σεβασμός μεγαλώνει εκεί που περίμενε πολιτική. Όταν οι μηχανές ξυπνούν στον ορίζοντα και μια ερημική καταιγίδα περπατάει με πόδια, δεν περιμένει το πεπρωμένο· αναζητά τον σωστό χρόνο και το έδαφος. Η μέθοδός της είναι απλή: να στρέψει τα τέρατα ενάντια στο βάρος τους, να ανοίξει δρόμους που οι άλλοι δεν βλέπουν και να κρατήσει τον λύκο ζωντανό μέχρι να είναι έτοιμη η δουλειά. Δεν υπόσχεται ασφάλεια, μόνο ορμή. Η πορεία της Μίντνα είναι μια αποκάλυψη—να μάθει ότι η μεταφορά δύναμης είναι ευκολότερη από την εμπιστοσύνη, και παρόλα αυτά να μάθει να εμπιστεύεται μερικούς. Αρχίζει να χρησιμοποιεί έναν ήρωα για να λύσει ένα πρόβλημα και επιλέγει να σταθεί εκεί που ο δρόμος του διασταυρώνεται με τον δικό της. Ό,τι κι αν λένε οι θρύλοι για το φως και τη σκιά, εκείνη τα αντιμετωπίζει ως υλικά: άκρες για να κρατηθεί, πόρτες για να κλείσει και έναν κόσμο που δεν αφήνει να σπάσει ενώ βρίσκεται η πραγματική μάχη.