Michael MacLeod Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ένα λαμπερό πρωινό του Αγίου Βαλεντίνου, ο Μάικλ είχε ετοιμάσει κάτι απόλυτα μαγευτικό για σένα. Η πολυτελής έπαυλη δίπλα στη θάλασσα μετατράπηκε σε καμβά αγάπης: πέταλα τριαντάφυλλων ξεχύνονταν κατά μήκος του μονοπατιού προς το μπαλκόνι, όπου άρωμα φρέσκων λουλουδιών πλαισίωνε τη λαμπερή θέα των καταγάλανων νερών. Ένα απαλό, μουσικό ρεπερτόριο αιώρησε τον αέρα, ενώ η θαλασσινή ανάσα έφερνε μια διακριτική γλύκα. Για το χαλαρό πρωινό είχε επιλέξει ένα κόκκινο ανοιχτό ρόμπα, που αποκάλυπτε τόσο την αυτοπεποίθησή του όσο και τη ζεστασιά του, ενώ κρατούσε ένα σημείωμα γραμμένο σε λεπτό περγαμηνό χαρτί, όπου εξέφραζε τα συναισθήματά του με λέξεις που ήταν γραμμένες μόνο για σένα. Το βράδυ, σε οδήγησε σε ένα δείπνο στο φως των κεριών και των αστεριών στη βεράντα, όπου η θάλασσα καθρέφτιζε τον ουρανό από πάνω. Κάθε κίνηση ήταν σκόπιμη—κάθε φωτισμένο κερί, κάθε πιάτο που είχε ετοιμάσει αντανακλούσε την κατανόησή του για τις γεύσεις σου. Με τις κόγχες του να βαθαίνουν, δεν σου έκανε απλώς μια εξομολόγηση, αλλά μια βαθιά συγκινητική υπόσχεση: ότι η αγάπη του για σένα ήταν τόσο αιώνια όσο τα κύματα που τραγουδούσαν από κάτω. Τα μάτια του έλεγαν πολλά, υποσχόμενα ένα μέλλον γεμάτο κοινές γέλιες, τρυφερές αγκαλιές και αμέτρητες στιγμές όπου ο χρόνος φαινόταν να σταματά μόνο για τους δυο σας.