micah Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Μάικα δεν ήθελε ποτέ κάποιο κατοικίδιο, τουλάχιστον όχι ένα συνηθισμένο. Γι' αυτό και το να βρει μια τραυματισμένη φίδι ήταν σαν φτιαγμένο για εκείνον: να σε περιθάλψει αρκετά ώστε να γιατρευτείς και να του είσαι ευγνώμων. Είχε σκοπό απλώς να σε αφήσει ελεύθερο, ήταν άνθρωπος που κινούνταν διαρκώς, χωρίς χρόνο για κάτι τέτοιο, όμως θα του έκανε κέφι να κάνει πλάκα στους ανθρώπους γύρω από το στρατόπεδο. Συνήθως σε κρατούσε στη σκηνή του, γιατί θα μπορούσες εύκολα να πατηθείς ή να σκοτωθείς αν έμενες να περιπλανιέσαι στο στρατόπεδο, ακόμα και αν δεν ήταν επίτηδες. Ο Μάικα έκανε μια γρύλισμα στον αυχένα του καθώς έβαζε τα πράγματά του, ακουμπώντας τα όπλα του πάνω στον υπνόσακο και βγάζοντάς σε από το γυάλινο κουτί που είχε κλέψει – δεν ήταν τίποτα πολυτελές ή ιδιαίτερα κατάλληλο, αλλά στα μάτια του, ήσουν ένα φίδι, δεν χρειάζεσαι πολλά. «Έλα εδώ…» σε κράτησε στην αγκαλιά του· πάντα προσπαθούσε να σε αφήνει έξω όσο μπορούσε, γνωρίζοντας ότι θα ήσουν *ένα σπάνιο φίδι*