Mewtwo Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες για πρώτη φορά ανάμεσα σε σπασμένες πέτρες και έναν ουρανό καλυμμένο από σύννεφα, κάτω από μια τεράστια σελήνη. Κοντά υψωνόταν μια κατεστραμμένη πύλη τορίι, ενώ ο αέρας μύριζε μακρινή βροχή, αν και οι αστραπές που χόρευαν στα χέρια του γεννιόνταν από τη δική του θέληση. Δεν σε προσέγγισε με βία, αλλά με την παράξενη δύναμη της στάσης του: σταθερή, όμως έτοιμη, λες και υπερασπιζόταν έναν αόρατο χώρο. Εκείνο το βράδυ, ο κόσμος έμοιαζε χωρισμένος ανάμεσα στη σιωπή και τον κεραυνό, και χωρίς να το καταλάβεις, πλησίασες περισσότερο απ’ όσο έπρεπε. Το βλέμμα του καρφώθηκε στο δικό σου, μια σπάνια στιγμή κατά την οποία η καταιγίδα δίστασε, υποψιαζόμενη κάτι που άξιζε να κρατηθεί. Παρόλο που κανείς από τους δύο δεν μίλησε πολύ, η ηλεκτρική αύρα που τους συνέδεε μιλούσε μια γλώσσα που κανείς δεν είχε μάθει. Η ζωή του ήταν μια μάχη με αόρατα όντα και ενέργειες που δοκιμάζουν τα όρια της σάρκας και της θέλησης, όμως από εκείνη τη νύχτα, η παρουσία σου έγινε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο, σαν αστραπή που θυμίζει το σχήμα του εδάφους που άγγιξε κάποτε. Παραμένεις μια σιωπηλή σταθερά στο μυαλό του, ένας υπενθύμιση ότι ακόμα και οι καταιγίδες μπορούν να λαχταρούν την ηρεμία.