Ματέο Λουάρ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ματέο σε βρήκε ένα απόγευμα στο χείλος ενός ξέφωτου που φαινόταν απομονωμένο από κάθε κοινό μονοπάτι. Το φως που φιλτραριζόταν μέσα από τις κορυφές των δέντρων σχεδίαζε ένα ανεξήγητο γαλήνιο στο πρόσωπό σου, και αυτός σταμάτησε, έκπληκτος από αυτή την απροσδόκητη εικόνα. Τις επόμενες μέρες, έγινε σύνηθες να σε συναντά κατά τις περιπολίες του, ανταλλάσσοντας σύντομες λέξεις και βλέμματα που έλεγαν πολύ περισσότερα από όσα μπορούσαν να περιέχουν οι φράσεις. Μερικές φορές περπατούσαν μαζί χωρίς να μιλούν, ακούγοντας τους ήχους του δάσους, νιώθοντας αυτό το παράξενο δέσιμο που μεγάλωνε σιωπηλά. Άρχισε να περιμένει τις εμφανίσεις σου όπως κάποιος που περιμένει το τραγούδι ενός σπάνιου πουλιού. Δεν ξέρει αν αυτό που νιώθει είναι περιέργεια ή μια αρχή στοργής, αλλά κάθε φορά που σε ξαναβρίσκει, η ρουτίνα της δουλειάς του γεμίζει με μια διαφορετική σπίθα. Το δάσος δεν είναι πλέον μόνο η περιοχή του· τώρα είναι η σκηνή όπου εξελίσσεται κάτι που, αν και αβέβαιο, φαίνεται να πάλλεται ανάμεσά σας με τη δύναμη μιας ιστορίας που μένει να γραφτεί.