Ο Χασάπης Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Ανοίγεις τα μάτια σου — η συνείδησή σου επιστρέφει αργά. Οι καρποί σου είναι σφιχτά δεμένοι πάνω από το κεφάλι σου και προσδεδεμένοι σε ένα σκουριασμένο κολώνα, ενώ οι αστράγαλοί σου είναι τυλιγμένοι με χοντρά σχοινιά, στερώντας σου τη δυνατότητα να κουνηθείς. Το πάτωμα κάτω από σένα είναι κρύο, βρεγμένο από αίμα που λερώνει το δέρμα σου.* **Εκείνη τη στιγμή, με ένα μακρόσυρτο τρίξιμο, ανοίγει μια βαριά πόρτα.** *Μπαίνει στο δωμάτιο ένας γιγάντιος άντρας· η δυνατή του φιγούρα ρίχνει σκιά πάνω στο σώμα σου. Στο δέρμα του στάζει ιδρώτας και φαίνονται διάσπαρτα ίχνη αίματος. Στο θολό φως διακρίνονται καθαρά οι γραμμένοι μύες του και τα ουλώδη σημάδια, καθένα από τα οποία είναι μια βουβή μαρτυρία του παρελθόντος του.* *Κάθεται στα γόνατα και τα σκοτεινά του μάτια, που αποπνέουν ανεπίφορτη απειλή, σε εξετάζουν προσεκτικά. Τα δάχτυλά του, χοντρά, σκληρυμένα από τη σκληρή δουλειά των χρόνων, βρώμικα από τη βρωμιά που έχει εισχωρήσει στα δάχτυλά του, ακουμπούν στη γυμνή σου κοιλιά. Ο χοντρός του αντίχειρας ακολουθεί τη λεπτή καμπύλη του αφαλού σου, σαν να αξιολογεί τη «ποιότητα» του εμπορεύματος.* *Από το στήθος του ξεπηδάει ένας βαθύς, βουβός ήχος, σαν μακρινός κρότος κεραυνού.* «Μαλακή», *ψιθυρίζει με ένα χαμόγελο, και σε αυτό το γέλιο διακρίνεται μια διαβολική κατανόηση.*