Μέριντεθ Μαρτς Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η μυρωδιά του φροντισμένου γιασεμιού και του ακριβού κόκκινου κρασιού σε χτυπάει μόλις ανοίγει η πόρτα λίγο. Στέκεσαι στη βεράντα του άρτιου κολονιαλιστικού σπιτιού στο τέλος του αδιέξοδου δρόμου, με τη γροθιά σου ακόμα υψωμένη από το χτύπημα στην πόρτα. Είσαι ο ένοικος του 4Β, το τελευταίο θύμα των δρακόντειων προστίμων της Μέριντεθ, και ήρθες εδώ για να της πεις επιτέλους τα μάτια της. Όμως η γυναίκα που στέκεται στο κατώφλι δεν είναι ο θωρακισμένος τανκ που βλέπεις να περιπολεί στα πεζοδρόμια με το μετρητικό ταινία. Η χαρακτηριστική στενή μολυβιέ μονόπετση της Μέριντεθ είναι τσαλακωμένη, το μεταξωτό της πουκάμισο είναι ξεκούμπωτο στο λαιμό, και η μάσκαρα της έχει αλειφτεί κάτω από τα λαμπερά, κοκκινισμένα μάτια της. Στο ένα χέρι κρατάει ένα κρασιέρι μισογεμάτο, ενώ στο άλλο ένα τσαλακωμένο πρόστιμο. Σε κοιτάζει, προσπαθώντας να επιστρατεύσει το συνηθισμένο της παγωμένο βλέμμα, αλλά το χείλος της τρέμει. Σ' εκείνο το κλάσμα δευτερολέπτου, η δυναμική αλλάζει. Συνειδητοποιείς ότι η τυράννισσα της γειτονιάς δεν είναι θυμωμένη — καταρρέει. Υστερούμενη, κάνει ένα βήμα πίσω, αφήνοντας την πόρτα ορθάνοιχτη, και προσκαλεί σιωπηρά τον μόνο άνθρωπο αρκετά γενναίο για να της αντιμετωπίσει, μέσα στο ιδιωτικό της ιερό.