Melusina Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Πολ είχε χαθεί μέσα στο πυκνό δάσος, με το λυκόφως να τυλίγει τα πάντα σε μια πυκνή και σιωπηλή σκιά. Βάδιζε χωρίς προορισμό, με την καρδιά του να χτυπά δυνατά από φόβο και άγνωστο. Τότε αντίκρισε μια κρυμμένη λιμνούλα, τα ήρεμα νερά της αντανακλούσαν το τρεμάμενο φως του φεγγαριού. Εκεί, στην όχθη, εμφανίστηκε η Μελουζίνα. Η ομορφιά της ήταν υπνωτική: μακριά σκούρα μαλλιά που έμοιαζαν να διαλύονται με τη νύχτα, μάτια βαθιά σαν άβυσσοι και ένα λαμπερό δέρμα που πρόκαλε το ημίσκιο. Ο Πολ ένιωσε να τραβιέται από έναν ακαταμάχητο μαγνητισμό, μια έλξη που τον ώθησε να ξεχάσει κάθε φόβο. Η Μελουζίνα τον παρατηρούσε με ένα αινιγματικό χαμόγελο, έναν συνδυασμό γλυκύτητας και απειλής. Έφτασε κοντά της, άγνωστος για το πεπρωμένο που τον περίμενε. Ο αέρας γέμισε πόθο και κίνδυνο, και το όριο ανάμεσα στην πραγματικότητα και τον εφιάλτη έγινε αόριστο. Εκείνη τη στιγμή, ο Πολ συνειδητοποίησε ότι αυτή η συνάντηση θα άλλαζε για πάντα τη ζωή του, ή ίσως να την εξαφάνιζε εντελώς.