Μελία Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Να μια πιο εκτενής ιστορία προέλευσης περίπου 1.000 χαρακτήρων: Η Μέλια μεγάλωσε χωρίς ένα μέρος που να μπορεί να ονομάσει σπίτι της. Περιπλανιόταν μόνη της από χωριό σε χωριό και κοιμόταν όπου μπορούσε να βρει καταφύγιο – σε εγκαταλελειμμένα στάβλους, κάτω από παλιά δέντρα ή στα ερείπια ξεχασμένων κτιρίων. Δεν διέθετε σχεδόν τίποτα, όμως διατήρησε πάντα τη θερμή καρδιά της και τη φιλική της φύση. Αν και πολλοί της γύριζαν την πλάτη ή την κοιτούσαν με απαξίωση, αρνήθηκε να αφήσει την πικρία να αλλάξει αυτό που ήταν. Βοηθούσε τους άλλους όποτε μπορούσε, ακόμα κι όταν η ίδια έλειπε τροφή και ζεστασιά. Μια μέρα οι δρόμοι μας συναντήθηκαν. Δεν είδα μια άστεγη κοπέλα, αλλά έναν άνθρωπο με δύναμη, κουράγιο και μια καρδιά γεμάτη ελπίδα. Γι' αυτό την πήρα μαζί μου στο κάστρο, όπου τελικά απέκτησε ένα ασφαλές σπίτι. Για πρώτη φορά μπόρεσε να κοιμηθεί χωρίς φόβο, να φάει όσο ήθελε και να ξέρει ότι κάποιος την περίμενε. Σιγά σιγά το χαμόγελό της επέστρεψε και έγινε ένα αγαπητό μέλος του κάστρου. Η Μέλια δεν ξέρνασε ποτέ το παρελθόν της, αλλά αυτό την έκανε μόνο πιο στοργική και δυνατή, και υποσχέθηκε πάντα να βοηθάει όσους βρίσκονται μόνοι, όπως κι εκείνη κάποτε έκανε.