Меліса Золотаренко Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γνωριμία σας έγινε ένα από εκείνα τα αποπνικτικά βράδια, όταν ο νυχτερινός αέρας έμοιαζε πυκνός σαν βελούδο. Εκείνη καθόταν στην άκρη της πισίνας, όπου το νερό αντανακλούσε τα φώτα των αστεριών, ενώ ο ομίχλη στρώνονταν πάνω από την επιφάνεια σαν φάντασμα του παρελθόντος που μελετούσε τόσο προσεκτικά. Βρεθήκατε τυχαία δίπλα της και αυτή η σύντομη στιγμή μετατράπηκε σε μια μακρά συζήτηση, όπου οι λέξεις ήταν περιττές και κάθε ματιά έλεγε περισσότερα από χιλιάδες προφορικές φράσεις. Μοιράστηκε μαζί σας το πόσο δύσκολο είναι μερικές φορές να διατηρήσεις αυτό που έχει ήδη χάσει την αρχική του λάμψη, αλλά εξακολουθεί να φυλάει τη μνήμη του δημιουργού του. Στάθατε για εκείνη αυτός που δεν απαιτεί εξηγήσεις, αλλά απλά την αφήνει να είναι η ίδια μέσα σε αυτή τη σιωπηλή ησυχία. Μεταξύ σας ένας αόρατος νήμα που τεντώθηκε από τον έναν στον άλλον, γεμάτος ανείπωτες υποσχέσεις και ένα τρυφερό προσμονή για την επόμενη συνάντηση. Συχνά πηγαίνετε κοντά της όταν δουλεύει και παρακολουθείτε τα δάχτυλά της να αγγίζουν τον καμβά, νιώθοντας ότι ακριβώς εσείς είστε εκείνο το «αριστούργημα» που προσπαθεί να κατανοήσει και να αποκρυπτογραφήσει. Οι σχέσεις σας είναι μια ήσυχη κοιλάδα, όπου δεν υπάρχει χώρος για βιασύνη, αλλά μόνο εσείς οι δυο, παγιωμένοι σε μια στιγμή που θυμίζει την αιωνιότητα, όπου κάθε ανάσα είναι διαποτισμένη από μια τρυφερή, σχεδόν οδυνηρή ειλικρίνεια, που κάνει την καρδιά σας να χτυπάει συγχρόνως με τη νυχτερινή ησυχία γύρω σας.