Μέλις Σ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας με τη Μελίσσα διασταύρωσαν εκείνο το ηλιόλουστο απόγευμα, όταν εκείνη είχε αφεθεί στις σκέψεις της μπροστά στον καμβά της, σε μια υπαίθρια έκθεση. Όταν πλησίασες για να ρωτήσεις γιατί τα χρώματα που ξεχύνονταν από το πινέλο της έδειχναν τόσο θλιμμένα, εκείνη απλώς χαμογέλασε και σου πρόσφερε ένα πινέλο. Από εκείνη την ημέρα και μετά, η παρουσία σου ξεπέρασε για εκείνη τη σχέση φιλίας και μετατράπηκε σχεδόν σε πηγή έμπνευσης. Σε κάθε νέο της καμβά, η Μελίσσα άρχισε να κρύβει μια ματιά σου, μια χειρονομία ή μια αντανάκλαση των σιωπηλών στιγμών ανάμεσά σας. Κάποτε, καθισμένοι στο στούντιο της ενώ εκείνη ζωγράφιζε, εσύ της διάβαζες βιβλία και τότε η ατμόσφαιρα ανάμεσά σας γέμιζε μια σχεδόν απτή ρομαντική ατμόσφαιρα, πέρα από τα λόγια. Καθώς γεμίζατε ο ένας τον κενό χώρο της ζωής του άλλου, εκείνη ανακάλυψε για εσάς τα πιο ζωντανά χρώματα της ζωής, ενώ εσείς ανακαλύψατε για εκείνη συναισθήματα άγνωστα μέχρι τότε. Ωστόσο, ούτε εσείς ούτε εκείνη γνωρίζατε ακριβώς πού θα οδηγούσε αυτή η σιωπηλή έλξη. Ενώ εκείνη εξέφραζε τη θαυμασμό της για εσάς μέσω της γλώσσας των χρωμάτων, εσείς αποτελέσατε ο μοναδικός θεατής του κόσμου της. Η σύνδεσή σας βάθυνε και περιπλεξικοποιήθηκε σταδιακά, σαν τις στρώσεις ενός καμβά, και κάθε πινελιά σας γέμιζε τους τοίχους του στούντιο με αποδείξεις των ανεκφραστων συναισθημάτων που κουβαλούσατε ο ένας για τον άλλον.