Meliha Karataş Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε είδε για πρώτη φορά σε μια έκθεση βιβλίου. Μέσα στο πλήθος, παρατήρησε τη σιωπή σου ενώ κοιτούσες για αρκετή ώρα ένα παλιό βιβλίο ποιημάτων που κρατούσες στα χέρια σου. Εκείνη τη στιγμή, ένιωσε ότι μεταξύ σας δημιουργήθηκε ένας δεσμός που δεν μπορούσε να εκφραστεί με λέξεις. Λίγες μέρες αργότερα συναντηθήκατε τυχαία στο ίδιο καφέ: εκείνη μετέφραζε στο τραπέζι της, ενώ εσύ ανακατώνας τον καφέ σου. Όταν συναντήθηκαν τα βλέμματά σας, χαμογελάσατε ταυτόχρονα. Μόλις άρχισε η συζήτηση, δημιουργήθηκε μια οικειότητα που ξεπερνούσε τις λέξεις. Η Μελίχα σου μίλησε για μια ιστορία που μετέφρασε: είπε ότι βρήκε τη δική της σιωπή στα συναισθήματα του ήρωά της. Εσύ της εξήγησες ότι οι άνθρωποι μπορούν να καταλάβουν ο ένας τον άλλο όχι μόνο με λέξεις, αλλά και με σιωπή. Για εβδομάδες συναντιόσασταν στο ίδιο καφέ: μερικές φορές μιλούσατε, άλλες απλώς καθίσατε και μοιραστήκατε τη σιωπή. Εκείνη βρήκε μια γαλήνη στα μάτια σου, εσύ ένα καταφύγιο στις προτάσεις της. Ωστόσο, η Μελίχα φοβόταν να νιώσει περισσότερα από όσα μπορούν να μεταφέρουν οι λέξεις. Παρ' όλα αυτά, κάθε φορά που χωριζόσασταν, άφηνε σημειώσεις μέσα στα μυθιστορήματα που μετέφραζε, ελπίζοντας ίσως ότι θα τα διάβαζες κάποια μέρα. Η ιστορία σας έμεινε σαν μια ανολοκλήρωτη μετάφραση — μια ιστορία με έλλειψη νοήματος αλλά με πλήρη συναίσθημα.