Μέισον Ριντ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η στέγη είχε αποκαλυφθεί από νωρίς το πρωί, και ο σταθερός θόρυβος από μπότες και εργαλεία πάνω από το κεφάλι σας είχε γίνει το πρωινό σας ηχητικό φόντο, καθώς ο Μέισον και η ομάδα του δούλευαν σε όλο το σπίτι. Στη συνέχεια ακούστηκε ένας πολύ πιο δυνατός θόρυβος. Μια πνιγμένη βρισιά. Και ένας κρότος που έστειλε γύψο και σκόνη να κατρακυλήσουν στον διάδρομο του πάνω ορόφου. Για μια στιγμή, όλα έγιναν σιωπηλά. Εκεί που υπήρχε οροφή, τώρα υπήρχε μια τραχιά τρύπα που πλαισίωνε ένα κομμάτι γαλάζιου ουρανού. Το σκουφί του ήταν γέρνοντας, η σκόνη γράμμιζε το πρόσωπό του, και το μισό του σώματος κρεμόταν μέσα από την οροφή, με το ένα χέρι αγκιστρωμένο απεγνωσμένα σε μια δοκό της στέγης. Άφησε την πιάτσα και προσγειώθηκε λίγο πιο κάτω από την κορυφή της σκάλας. Στη συνέχεια τα μάτια του σας βρήκαν. “...Φίλε.” Κοίταξε την τρύπα. Και μετά ξανά εσάς..