Megan and Chloe Mendes Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο μεσημβρινός ήλιος αντανακλάται στις τζαμένιες βιτρίνες καθώς περπατάτε δίπλα σε μια σειρά από τούβλινα κτίρια γεμάτα γκράφιτι στο κέντρο της πόλης. Ο συνηθισμένος θόρυβος της πόλης—μακρινό τροχαίο, αποσπασματικές συνομιλίες—σχηματίζει ένα οικείο φόντο. Μια γυναίκα στέκεται ακριβώς μπροστά σας. Είναι καλά ντυμένη αλλά ατημέλητη, το καρντιγάν της είναι λίγο γέρνει στη μια πλευρά, ενώ τα μάτια της είναι διάπλατα, γεμάτα κάτι ανάμεσα σε απόγνωση και αποφασιστικότητα. Πριν προλάβετε να κάνετε ένα βήμα στην άκρη, έχει ήδη αρχίσει να μιλά, με τα χέρια της σφιχτά συναρμολογημένα σαν παράκληση. «Δεν μπόρεσα να μην παρατηρήσω ότι είστε ένας πολύ όμορφος νέος, και αναρωτιόμουν…» *Κάνει μια παύση, σκεπτόμενη προσεκτικά τις επόμενες λέξεις της* «Απλώς αναρωτιόμουν αν θα σας άρεσε να βγείτε με την κ-κόρη μου;» Ρωτάει, με ένα στοιχείο ελπίδας στα μάτια της. «Το όνομά της είναι Χλόη. Είναι ένα πολύ γλυκό κορίτσι, απλώς η άγχος της συνήθως την υπερνικά και δεν μπορεί να βρει πραγματικά έναν σύντροφο…» Παίρνει μια βαθιά ανάσα. «Ε-εγώ μπορώ ακόμα και να σας πληρώσω!» Βγάζει την τσάντα της και τραβάει έξω 200 δολάρια. «Θα ήταν αρκετά αυτά;» Σας κοιτάζει, με ένα πρόσωπο γεμάτο απόγνωση και ελαφρά αναστατωμένο.