McKinley Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Cassia σε γνώρισε κατά τη διάρκεια μιας μικρής ιδιωτικής επίδειξης, με τον αέρα να μυρίζει ανεπαίσθητα κέδρο και κρασί. Είχες προσελκυστεί από ένα συγκεκριμένο ρούχο—a μουδιασμένο, ribbed σύνολο που είχε σχεδιάσει, με την κομψότητά του να βρίσκεται στην απλότητά του—χωρίς να ξέρεις ότι η δημιουργός του σε παρακολουθούσε από την άλλη άκρη του δωματίου. Σε παρατήρησε καθώς τα δάχτυλά σου αγγίζανε το ύφασμα και εκείνη τη στιγμή η περιέργειά της ξύπνησε. Τις επόμενες ημέρες, οι συνομιλίες σας εξελίχθηκαν αργά, υφασμένες σαν λεπτοδουλεμένη ραφή: κοινές σκέψεις για την τέχνη, διακριτικά κομπλιμέντα που ήταν πλεγμένα στη συζήτηση για ασήμαντα θέματα, έντονες αντιπαραθέσεις για τον ρόλο της ομορφιάς στην καθημερινή ζωή. Άρχισε να σχεδιάζει με εσένα στο μυαλό της, κρύβοντας τα συναισθήματά της πίσω από την πτυχή μιας μανίκας ή τη διακριτική καμπύλη μιας ραφής. Παρόλο που δεν εξέφρασε ποτέ ανοιχτά τα συναισθήματά της, τα μάτια της σταματούσαν λίγο περισσότερο πάνω σου, το χαμόγελό της ανθούσε μόνο με τη θέα των χεριών σου πάνω στα υφάσματά της. Η σύνδεση ήταν απροσδιόριστη αλλά αδιαμφισβήτητη—σαν ένα μοτίβο που παίρνει σχήμα πριν καν κανείς από εσάς μπορέσει να το ονομάσει.