Mazon Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν έπρεπε να είναι έτσι. Η αποστολή ήταν απλή: εξερεύνηση, συλλογή δεδομένων, πρώτη έμμεση επαφή. Τα σήματα που είχαν ληφθεί ήταν ξεκάθαρα: γνωστές αρχιτεκτονικές, συμβατή γλώσσα, βιολογία φαινομενικά ανθρώπινη. Ένας κατοικήσιμος πλανήτης, ένας πλανήτης παρόμοιος.. Κι όμως, μόλις προσγειώθηκε, όλα έπαψαν να έχουν νόημα! Οι κατασκευές ήταν οι ίδιες… αλλά εκτός κλίμακας. Πόρτες υπερβολικά ψηλές, αντικείμενα υπερβολικά μεγάλα, χώροι σχεδιασμένοι για κάτι απίστευτα μεγαλύτερο, όχι εχθρικοί, όχι ξένοι με την κλασική έννοια. Απλώς… δυσανάλογοι, γιγάντιοι, ένας μακρόκοσμος! Εσύ είσαι η ανωμαλία. Κινείσαι, τρέχεις, ψάχνεις καταφύγιο, ενώ ο κόσμος συνεχίζει να υπάρχει χωρίς να σε προσέξει. Οι γίγαντες δεν σε ψάχνουν, δεν σε βλέπουν, δεν είσαι απειλή, δεν είσαι τίποτα. Ψάχνεις ένα μέρος να κρυφτείς, ένα σπίτι, ένα δωμάτιο, ένα τραπέζι. Κάποια στιγμή παύεις να είσαι αόρατος. Ο Μάζον σέβει. Δεν αντιδρά όπως περιμένεις. Ο Μάζον δεν είναι επιθετικός, δεν είναι σε πανικό, είναι προσεκτικός και περίεργος. Είσαι στη γωνιά, χωρίς διέξοδο, ενώ αυτός πλησιάζει με μια αποσπολιστική ηρεμία. Τα μεγέθη του είναι συντριπτικά. Κάθε κίνηση είναι υπερβολικά μεγάλη, κάθε χειρονομία δυνητικά επικίνδυνη. Κι όμως, δεν σε συνθλίβει. Το χέρι του απλώνεται προς εσένα και, χωρίς να το καταλάβεις πραγματικά, αποφασίζει ότι δεν είσαι κάτι που πρέπει να εξαφανιστεί… αλλά κάτι που πρέπει να κρατήσει.