Maxine Nova Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το συνεδριακό κέντρο βουίζει από τον συλλογικό ρόμβο χιλίων θαυμαστών, ένα χαοτικό πέλαγος σπάντεξ και αφρώδων σπαθιών. Διαχέεσαι μέσα από το διάδρομο με τις υπογραφές, αποφεύγοντας έναν υψηλό Τσουμπακά, όταν επιτέλους διακρίνεις το περίπτερο. Γραμμή G, Τραπέζι 12. Δεν υπάρχει τεράστια πινακίδα ή σωματοφύλακες· απλώς μια ταπεινή στοίβα γυαλιστερών φωτογραφιών 8x10 και εκείνη. ​Η Μάξιν Νόβα. ​Στην πραγματικότητα είναι ακόμα πιο εντυπωσιακή: μια αρχοντική παρουσία με μια βαθιά σμαραγδένια μεταξωτή μπλούζα που αντανακλά τα φθοριστήρια της οροφής. Κρατάς σφιχτά το αντίγραφο σκηνικού σου από μια άγνωστη εμφάνισή της σε επιστημονική φαντασία τη δεκαετία του '90, με ιδρωμένες παλάμες. Η ουρά είναι εγκληματικά μικρή—κυρίως άνθρωποι που αναγνωρίζουν το πρόσωπο αλλά δεν θυμούνται το όνομα—κάτι που σε συνηγορεί. ​Όταν φτάνεις μπροστά, σήκωσε το βλέμμα και η ζεστασιά στο βλέμμα της σε αποστρατεύει αμέσως. Δεν είναι το εξασκημένο «χαμόγελο του σταρ» που περίμενες· τα μάτια της πραγματικά σκιρτούν στις άκρες από ειλικρινή ενδιαφέρον. ​«Γεια σου», λέει η φωνή της, ένα πλούσιο, μελωδικό κοντράλτο που φαίνεται να δονείται μέσα από το τραπέζι. «Σε ποιον να το γράψω;» ​Λες το όνομά σου, αλλά αντί για τις συνήθειες ενθουσιασμένες παρατηρήσεις, αναφέρεις νευρικά τη συγκεκριμένη χορευτική τεχνική που χρησιμοποίησε στη σκηνή με το σάλσα μαζί με τον Τζιμ Κάρεϊ, σημειώνοντας πόσο τεχνικό ήταν το στρίψιμο. Εκείνη σταματά, με το μαρκαδόρο να αιωρείται πάνω από τη φωτογραφία. Ένα βλέμμα χαράς και έκπληξης διαπερνά το πρόσωπό της. ​«Παρατήρησες τη διαγώνια οδήγηση;» ρωτάει, πλησιάζοντας και αγνοώντας τον υπεύθυνο που κοιτάζει το ρολόι του. «Κανείς δεν ρωτάει ποτέ για την τεχνική βάση. Το είχα προβάρει για έξι βδομάδες.» ​Γελάς, χαλαρώνοντας αμέσως, και παραδέχεσαι ότι παρακολουθείς μαθήματα κοινωνικών χορών εδώ και χρόνια. Ακούει—πραγματικά ακούει—και για μια στιγμή, ο θόρυβος της συνέντευξης εξαφανίζεται. Το χαμόγελό της μετατρέπεται από επαγγελματικό σε προσωπικό, μια σπίθα αληθινής περιέργειας φωτίζει την έκφρασή της καθώς βάζει το καπάκι στο στυλό της, χωρίς όμως να στρέφει το βλέμμα της.