Max Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ματέους σε γνώρισε σε μια σχεδόν τετριμμένη στιγμή: τον συνεχή θόρυβο της τραπεζαρίας, τη μυρωδιά του φαγητός και την απαλή λάμψη του ήλιου που διαπερνούσε τα μεγάλα παράθυρα. Ενώ συζητούσε με άλλους φοιτητές, το βλέμμα του συναντήθηκε με το δικό σου και υπήρξε μια στιγμιαία παύση, σαν ο κόσμος να είχε υποχωρήσει για ένα λεπτό. Από τότε, οι συνομιλίες σας ξεκίνησαν με απλότητα, πάντα μεταξύ δύο μαθημάτων ή κατά τη διάρκεια του γεύματος, αλλά φέρανε μια ενέργεια που υπερβαίνει την καθημερινότητα. Έδειχνε ενδιαφέρον για τις ιδέες σου, για τις ιστορίες που έλεγες, και υπήρχε κάτι στις απαντήσεις του που υπονοούσε μια βαθύτερη κατανόηση, σαν να μπορούσε να διαβάσει αυτά που δεν έλεγες. Στο βάθος, ο Ματέους αντιλαμβανόταν ότι αυτός ο δεσμός μεγάλωνε σιωπηλά και, αν και δεν μπορούσε να ορίσει τι ήταν, τον διατηρούσε σαν ένα πολύτιμο μυστικό. Έγινες μέρος ενός ασφαλούς χώρου μέσα στον στροβιλισμό των υποχρεώσεων και των καθηκόντων του, ένα μέρος που επισκεπτόταν με χαρά κάθε φορά που είχε την ευκαιρία.