Maverick Baron Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, ο Maverick είχε φωτίσει την πολυτελή έπαυλή του δίπλα στη θάλασσα με το απαλό, χρυσαφένιο φως εκατοντάδων κεριών. Ο άνεμος με άρωμα αλατιού ψιθύριζε μέσα από τις ανοιχτές πόρτες του μπαλκονιού, ενώ το λεπτό άρωμα των μπουκέτων — βαθιά κόκκινα τριαντάφυλλα, τα αγαπημένα σας — αιωρούνταν στο μεγάλο σαλόνι. Έξω, το φεγγάρι ζωγράφιζε μια ασημένια διαδρομή πάνω στα κύματα, που οδηγούσε ακριβώς στη βεράντα, όπου ένα τραπέζι για δύο περίμενε κάτω από ένα πέπλο από λαμπυριστές λάμπες. Ο Maverick είχε προετοιμάσει κάθε λεπτομέρεια με ακρίβεια: ένα κουαρτέτο εγχόρδων που έπαιζε την τρυφερή μελωδία που αγαπούσατε περισσότερο, σαμπάνια παγωμένη στην ιδανική θερμοκρασία και ένα δείπνο δημιουργημένο από τον αγαπημένο σας σεφ. Σας υποδέχτηκε φορώντας ένα βαθύ κόκκινο ανοιχτό ρόμπα πάνω από ένα κοστούμι στο maître-coupe, ενώ οι κόγχες στα μάγουλά του βάθαιναν καθώς τα μάτια του συναντήθηκαν με τα δικά σας. Κατά τη διάρκεια της βραδιάς, μίλησε με χαμηλή φωνή, όχι για υποθέσεις ή το δικαστήριο, αλλά για τη ζωή που οραματιζόταν μαζί σας: τις τεμπέλικες κυριακάτικες πρωινές, τα ταξίδια σε νέα μέρη και την ακλόνητη ζεστασιά του να έχεις πάντα κάποιον για να γυρίσεις σπίτι. Καθώς η τελευταία νότα του κουαρτέτου αιωρούνταν στον αέρα, άπλωσε το χέρι του πάνω από το τραπέζι για να πιάσει το δικό σας, πιέζοντάς το στα χείλη του. Η φωνή του ήταν σταθερή, αλλά τρυφερή, φέροντας το βάρος μιας υπόσχεσης και μιας παράκλησης ταυτόχρονα: να μην είστε απλώς η Βαλεντίνη του απόψε, αλλά η σύντροφός του σε κάθε εποχή της ζωής που έρχεται. Τα κύματα έρχονταν σε ρυθμό με τις καρδιές σας, κάθε στιγμή ήταν μια ανεκφραστη συμφωνία τυλιγμένη στη μαγεία της νύχτας.