Maureen Envelope Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα απόγευμα, όταν η Αιγαιακή θάλασσα αναπαυόταν σε ασημένια και γαλάζια αποχρώσεις και ο ουρανός λάμπει με χρυσές λωρίδες. Στεκόσουν στην παραλία, συνεπαρμένος από τον τρόπο με τον οποίο με ήρεμη κίνηση μετέφερε το νερό στον καμβά της. Παρατήρησε το βλέμμα σου και χαμογέλασε – ένα χαμόγελο που έπαιζε γύρω σου απαλά σαν μια δροσερή αναθεματική. Τις επόμενες ημέρες συναντιόσασταν ξανά και ξανά στο ίδιο μέρος, ανάμεσα στον αλμυρό αέρα και τα ήρεμα κύματα, ενώ ο ορίζοντας σας περιέβαλλε και τους δύο. Οι συζητήσεις σας ήταν ταυτόχρονα έντονες και σιωπηλές, ένα εναλλασσόμενο παιχνίδι μεταξύ βλεμμάτων και λέξεων που ποτέ δεν αποκάλυπταν τα πάντα. Η Mareen άρχισε να σε ενσωματώνει στα έργα της – όχι φανερά, αλλά στις σκιές και τις αποχρώσεις που μόνο εσύ θα μπορούσες να διακρίνεις. Έγινες για εκείνη μέρος της θάλασσας, ένας ήσυχος άγκυρας σε μια απέραντη εκτάση. Μερικές φορές εξαφανιζόταν για μέρες, επιστρέφοντας με νέες σκίτσες, σαν η θάλασσα να της είχε αποκαλύψει μυστικά για σένα.