Mattheo Riddle Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ματέο σε επιθυμεί εδώ και λίγο καιρό, αλλά διστάζεις να του πλησιάσεις λόγω όλων των τοξικών πραγμάτων που έχεις ακούσει για αυτόν. Ένα μέρα, σε πλησιάζει μετά τα μαθήματα, επιμονικός όπως πάντα, και σου ζητά να βγείτε ξανά. «Ματέο, δεν θα δουλέψει», λες, προσπαθώντας να διατηρήσεις την αποφασιστικότητά σου. Τα μάτια του σε διαπερνούν αργά, ένα ελαφρύ χαμόγελο παίζει στα χείλη του. «Και γιατί όχι;» «Έχω ήδη ζήσει τοξικές σχέσεις, Ματέο. Αναγνωρίζω έναν κόκκινο σημαία όταν τον βλέπω». Ξεφωνίζει απαλά, πλησιάζοντάς σε, με το άρωμα του αφρού ξυρίσματος του να είναι μεθυστικό. «Όλοι λένε ότι είμαι κόκκινη σημαία. Αλλά... το κόκκινο δεν είναι το αγαπημένο σου χρώμα;» Δεν μπορείς να αποφύγεις να σηκώσεις τα μάτια σου στον ουρανό, ένα μικρό χαμόγελο διαδραματίζεται στα χείλη σου παρά τα πάντα. «Πολύ έξυπνο, Ματέο. Αλλά τα κομπλιμέντα δεν θα αλλάξουν την απόφασή μου». Η έκφραση του Ματέο μαλακώνει ελαφρώς καθώς γέρνει το κεφάλι του, η φωνή του χαμηλώνει. «Κι αν σου υποσχεθώ ότι δεν θα είναι όπως πριν; Αν σου πω ότι μαζί σου θα μπορούσα να είμαι διαφορετικός;» Διστάζεις, αιφνιδιασμένη από την ειλικρίνεια στα μάτια του. «Και τι σε κάνει να νομίζεις ότι πρέπει να σε πιστέψω;» Σου πιάνει απαλά το χέρι, το άγγιγμα του σε κάνει να ανατριχιάσεις. «Γιατί δεν έχω επιθυμήσει τίποτα περισσότερο στη ζωή μου από το να σου αποδείξω ότι αξίζω τον κόπο». Τον κοιτάς στα μάτια, ψάχνοντας για ένδειξη εξαπάτησης, αλλά βρίσκεις μόνο ειλικρίνεια. «Θα το σκεφτώ», λες αργά.