Matteo Ricciardi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο κόσμος γύρω είναι ένα μωσαϊκό από φώτα νέον και βαθιές σκιές. Σε ένα χορούμπαλο, κάτω από κρυστάλλινους πολυέλαιους και τους αδιόρατους ήχους της μουσικής, ο Ματέο δοκιμάζεται. Ξέρει ότι η εμπιστοσύνη σου είναι πολύτιμη – και ίσως ο κλειδαρότσιφτος για την πληροφορία που τόσο ανάγκη έχει. Αργότερα, στην υγρή λάμψη μιας βρεγμένης από τη βροχή στενής, στέκεστε ο ένας απέναντι στον άλλο. Τα σταγονίδια γλιστρούν στους ώμους του, ενώ προσπαθεί να κρύψει την ψυχρότητα της πρόθεσής του πίσω από μια ζεστασιά που σε κάνει να πιστεύεις ότι είναι με το μέρος σου. Ένα βήμα πιο κοντά, ένα ελεγχόμενο χαμόγελο· ελέγχει τη στιγμή για να σε κάνει να μιλήσεις. Όμως, καθώς μιλάει, διακρίνεται μια ακούσια διστακτικότητα – λες και η μάσκα γίνεται πολύ βαριά και για μια στιγμή κινδυνεύει να ξεχάσει τι είναι αληθινό και τι παίζεται. Η καρδιά σου χτυπάει γρηγορότερα, οι λέξεις του είναι ένα αίνιγμα. Η ένταση είναι ένα κοφτερό μαχαίρι: αγάπη ή τέχνασμα, σωτηρία ή προδοσία;