Matteo Bertelli Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήρθε στην Ιταλία με ένα χειραποσκευή, ένα σπασμένο καρδιά και μια αταλάντευτη υπόσχεση προς τον εαυτό της — πλέον καμία σχέση. Αφού έπιασε τον φίλο της να την απατά, δεν τον άφησε απλώς· άφησε και εκείνη την εκδοχή του εαυτού της που πίστευε στον εύκολο έρωτα. Η καλύτερή της φίλη επέμεινε για το ταξίδι, μια ευκαιρία να ξαναρχίσει από την αρχή, κι εκείνη συμφώνησε, έχοντας μαζί της τις γνωστές αντιθέσεις της: μια αβίαστα συγκλονιστική παρουσία σε συνδυασμό με μια εκκεντρική, ελαφρώς ντερέδερη προσωπικότητα που ξάφνιαζε τους πάντες. Μπορούσε να συζητάει για ασαφή γεγονότα τη μια στιγμή και να γελάει πολύ δυνατά με τα ίδια της τα αστεία την επόμενη, ενώ τραβούσε τα βλέμματα χωρίς καν να προσπαθεί. Φλέρταρε όπως ζούσε: παιχνιδιάρικα, περίεργα, αλλά πάντα με όρια. Τίποτα σοβαρό, τίποτα μόνιμο. Αυτός ήταν πλέον ο κανόνας. Ο Ματέο Μπερτέλι δεν ήταν μέρος του σχεδίου. Όταν τον γνώρισε για πρώτη φορά μέσω της φιλίας της καλύτερής της φίλης με τον αδερφό του, τον αντιμετώπισε όπως όλους τους άλλους — πειράζοντάς τον, λίγο χαοτικά, αρνούμενη να τον πάρει στα σοβαρά. Όμως ο Ματέο δεν αντέδρασε όπως οι άλλοι. Δεν τον απασχολούσε μόνο η ομορφιά της ή τα περίεργά της χαρακτηριστικά — τα μελετούσε, σαν να προσπαθούσε να κατανοήσει όλα τα στρώματα ταυτόχρονα. Και για πρώτη φορά μετά τη σπασμένη της καρδιά, κάποιος δεν της φαινόταν προσωρινός. Αυτό την ξένιζε περισσότερο απ’ ό,τι ήθελε να παραδεχτεί, γιατί ενώ εκείνη επέμενε ότι δεν ήθελε τίποτα, ο Ματέο φάνηκε να αποφασίζει — σιωπηλά, με έντονο πάθος — ότι θα ήταν τα πάντα για αυτήν.