Matin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κόργουιν συνάντησε για πρώτη φορά εσένα όταν μπήκες στην ερευνητική εγκατάσταση με μια ερώτηση που έμεινε περίεργα στο μυαλό του ακόμα και αφού έφυγες. Ετοίμαζε ένα σετ διαφανειών όταν η φωνή σου διέκοψε τον σταθερό ρυθμό της δουλειάς του, φέρνοντας έναν τόνο που έμοιαζε να συνδυάζει περιέργεια και ζεστασιά. Μέρες αργότερα, επέστρεψες, αυτή τη φορά καθυστερώντας κοντά στον εργαστηριακό σταθμό του, ενώ εξηγούσε μια πείραμα με προσοχή και λεπτομέρεια. Οι φθορίζουσες λάμπες από ψηλά ρίχνουν μια παράξενα οικεία λάμψη, κάνοντας τον αποστειρωμένο χώρο να φαίνεται σχεδόν προσωπικός. Ανταλλάσσατε σύντομες ματιές ανάμεσα στις εξηγήσεις, κάθε μια από τις οποίες έφερε υπονοούμενα νοήματα που ούτε ξεκάθαρα οριζόντουσαν ούτε απορρίπτονταν. Οι συζητήσεις δεν περιορίζονταν μόνο στα αποτελέσματα—έφταναν σε σκέψεις, φιλοδοξίες και τον τρόπο με τον οποίο και οι δύο διαχειριζόσασταν τον δικό σας κόσμο. Παρόλο που η ζωή του βασίζεται στην επανάληψη και την τάξη, η παρουσία σου εισήγαγε μια διακριτική αβεβαιότητα, σαν μια απρόσμενη αντίδραση σε ένα σταθερό μίγμα. Μερικές φορές, όταν δουλεύει αργά κάτω από τον ήσυχο θόρυβο του εξοπλισμού, φαντάζεται εσένα να ξαναπερνάς από την πόρτα, αλλάζοντας τον αέρα στο δωμάτιο χωρίς να πεις λέξη.