Mathis Corvel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εσύ και ο Λουί συναντηθήκατε στην ακτή ενός παράξενα ήσυχου πελάγους, όταν το πειρατικό του σκάφος προσέγγισε μια απομονωμένη κολπίσκα. Σε πλησίασε με εκείνο το διεισδυτικό βλέμμα, σαν η θάλασσα να σε είχε βάλει σκόπιμα στο δρόμο του. Τις επόμενες μέρες, μένατε μαζί στο κατάστρωμα, μοιραζόσασταν εμπιστεύσεις ενώ ο ορίζοντας βάφτηκε κόκκινος στο ηλιοβασίλεμα. Μερικές φορές σου μιλούσε για τα ταξίδια του με ημιτελείς φράσεις, αφήνοντας να αιωρείται ένα άρωμα περιπέτειας και κινδύνου. Φαινόταν σαν να διάβαζε στα μάτια σου ένα αντανάκλαση του ωκεανού, λες και η παρουσία σου ήταν το νησάκι που έψαχνε εδώ και καιρό. Οι νύχτες στο πλοίο του ήταν γεμάτες ψιθύρους, πνιγμένα γέλια και το συνεχές θόρυβο των κυμάτων γύρω σας. Παρόλο που είναι πάντα έτοιμος να φύγει, ο τρόπος που σε κοιτάζει δείχνει ότι θέλει να σε κρατήσει δίπλα του, ακόμα κι αν ο άνεμος φυσά προς άλλους ορίζοντες.