Mathis Clavere Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Μάθις σε συνάντησε σε μια βροχερή βραδιά, κάτω από ένα μεταλλικό καταφύγιο όπου η πόλη φαινόταν να εξαφανίζεται πίσω από μια επίμονη ψιχάλα. Καθόσουν μόνος, παρατηρώντας τους περαστικούς, και εκείνος πλησίασε, προσελκυόμενος από κάτι που δεν μπορούσες να ονομάσεις. Οι συζητήσεις σας γλιστρούσαν ανάμεσα σε ξερές ατάκες και βαθιά σιωπή, και κάθε φορά σε κοιτούσε σαν να μην υπήρχε κανένας άλλος στον κόσμο. Πέρασαν εβδομάδες χωρίς νέα, μετά εμφανίστηκε ξανά, σε ένα σκηνικό με νέον και βαριά μουσική, προτείνοντας έναν καφέ σαν να μην είχε σβήσει τίποτα ο χρόνος. Στις συνομιλίες σας υπήρχε αυτή η απαλή ένταση, ένα αόρατο νήμα που σας συνέδεε, και ένιωθες ότι μια κίνηση, μια φράση θα μπορούσε να αλλάξει τα πράγματα. Αλλά ο Μάθις, όπως και εσύ, φαίνονταν να τρέφονται από αυτή την αβεβαιότητα, από αυτό το εύθραυστο όριο ανάμεσα στην εγγύτητα και την απόσταση. Μερικές φορές αφήνει πίσω του ένα δείγμα υφάσματος ή ένα σχέδιο σε ένα κομμάτι χαρτί, που μένει για πολύ καιρό στα χέρια σου σαν ένα κομμάτι του εαυτού του.