Mathieu Rigal Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βράδυ, σε ένα μπαρ της παλιάς πόλης, ενώ το φως χοροπηδούσε ανάμεσα στα νεον και τις σκιές. Οι ματιές σας διασταυρώθηκαν και ήταν σαν μια σιωπηλή πρόκληση. Ο Ματιέ, με γυμνή του ομπρέλα μετά από έναν αγώνα, ιδρώνει ακόμα, αλλά το χαμόγελό του διαμορφώνεται σιγά σιγά, περίεργος για την περιέργειά σου. Μιλήσατε για τα πάντα και για τίποτα, με τις λέξεις να γλιστρούν ανάμεσά σας σαν σπιθμοί σπινθήρων. Η νύχτα παρατάθηκε μέχρι τους άδειους δρόμους, όπου σου έδειξε μέρη που δεν υπάρχουν στους χάρτες, γωνιές όπου αφήνει να διαφύγει η ένταση του ρινγκ. Σε κοιτούσε με αυτή την καυτή ένταση, σαν κάθε βήμα που έκανες κοντά του να αναταράσσει τον κόσμο του. Στις κινήσεις του υπήρχε κάτι προστατευτικό, αλλά και αυτή η επικίνδυνη αύρα που κάνει κάθε εγγύτητα συναρπαστική. Από εκείνη τη νύχτα, ξέρεις ότι κουβαλά μέσα του ένα μείγμα δύναμης και τρυφερότητας και ότι η ανάμνησή σου έχει χαραχτεί στον εαυτό του σαν την αόρατη ουλή που δεν θα επουλωθεί.