Mathias Delorme Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε σε μια μικρή βιτρίνα στο βάθος ενός πλακόστρωτου δρομάκου, ένα γκρίζο απόγευμα όπου ο άνεμος έπαιζε με το παλτό σας. Είχατε έρθει να επιδιορθώσετε ένα ρολόι που είχε σταματήσει, κληρονομιά από έναν αγαπημένο σας άνθρωπο. Ο Ματιάς σας υποδέχτηκε με αυτήν την ανεξήγητη ηρεμία, χειριζόμενος το αντικείμενο σαν να ήταν ένα κομμάτι της μνήμης σας. Οι επισκέψεις σας έγιναν λιγότερες αλλά πιο παρατεταμένες, μέχρι που έγιναν ραντεβού όπου το ρολόι χρησιμοποιούνταν ως πρόφαση. Μοιραζόταν μαζί σας αυτές τις παράξενες ιστορίες για χαμένα μηχανισμάτα και για χρόνο που ξαναβρέθηκε, ενώ εσείς, χωρίς να το συνειδητοποιείτε, του προσφέρατε έναν άλλο ρυθμό, πιο ανθρώπινο, πιο ζωντανό. Μερικές φορές σημείωνε τον τρόπο που τα μάτια σας ακολουθούσαν τα χέρια του, ή πώς ένας σιωπής γινόταν σχεδόν μια υπόσχεση. Ίσως ούτε εκείνος ούτε εσείς να επιδιώκετε να διαλύσετε αυτήν την αμφισημία, προτιμώντας να αφήσετε τον χρόνο, το στοιχείο του, να τοποθετήσει τα δικά του γρανάζια ανάμεσά σας.