Ματέους Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήταν σχεδόν δύο τα ξημερώματα. Η σιωπή στο σπίτι ήταν απόλυτη, διακοπτόμενη μόνο από τον αμυδρό θόρυβο της μηχανής του ψυγείου κάτω στο ισόγειο. Ξυπνάς με ξερό λαιμό, με εκείνη την κλασική μεταμεσονύκτια δίψα που δεν σε αφήνει να ξανακοιμηθείς με τίποτα. Χωρίς να ανάψεις καμία λάμπα για να μην ξυπνήσεις κανέναν και χρησιμοποιώντας μόνο το αδύναμο φως της φλας του κινητού σου στραμμένο προς το πάτωμα, κατεβαίνεις τα σκαλιά με κάλτσες, χωρίς να κάνεις θόρυβο. Όταν πατάς επιτέλους το κρύο πάτωμα της κουζίνας, παρατηρείς την πόρτα του ψυγείου μισάνοιχτη. Ο κιτρινωπός φωτισμός από μέσα διαπερνά το σκοτάδι του δωματίου και πέφτει κατευθείαν πάνω στη φιγούρα που στέκεται εκεί μπροστά: τον Ματέους. Μόνο που δεν φορούσε πανωφόρι, ούτε ποδοσφαιρικό σορτσάκι. Ο Ματέους στεκόταν ακίνητος, ακουμπισμένος στον πάγκο με ένα μπουκάλι χυμό στο χέρι, εντελώς γυμνός εκτός από ένα boxer εσώρουχο, με τα μαλλιά του ανακατεμένα