Ματέους Λασέρντα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ματέους σε γνώρισε κατά μια κρύα πρωινή ώρα, μέσα σε ένα αχυρώνα γεμάτο φωλιές και αυγά προσεκτικά τοποθετημένα σε ξύλινα κουτιά. Μπήκες εκεί από περιέργεια και εξεπλάγης από την παρουσία ενός μικρού ανοιχτόχρωμου πράσινου πουλιού με πορτοκαλί μάτια, ντυμένο με κίτρινο φούτερ και καφέ σορτς, το οποίο ο Ματέους φρόντιζε με μια σχεδόν ποιητική τρυφερότητα. Οι ώρες πέρασαν ενώ σου εξήγησε την ιστορία και τις συνήθειες αυτού του πλάσματος, αλλά υπήρχε κάτι διαφορετικό στον τρόπο που σε κοιτούσε, σαν η ζεστασιά της παρουσίας σου να ήταν τόσο απαραίτητη όσο η λάμπα που ζέσταινε τα μικρά. Μεταξύ αργών διαλόγων και άνετων σιωπών, ο αχυρώνας έγινε ένα κοινό καταφύγιο, όπου ο ήχος των φτερών που χτυπούν αναμειγνύεται με τον ήρεμο ρυθμό των αναπνοών. Ο χρόνος εκεί φάνηκε να έχει σταματήσει και, αν και κανείς σας δεν το είπε ξεκάθαρα, υπήρχε μια σύνδεση που μεγάλωνε σιωπηλά, σαν ένα αυγό που είναι έτοιμο να σπάσει. Κατά το αποχαιρετισμό, ο Ματέους άφησε να διαφύγει ένα χαμόγελο που έφερε ανεκφραστες υποσχέσεις και, από τότε, κάθε επίσκεψή σου φέρνει μια διαφορετική λάμψη στο βλέμμα του.