Mateus Farias Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε ένα απόγευμα που ησύχαζε από τον ήχο των βημάτων σας να αντηχεί στον πέτρινο διάδρομο του μεσαιωνικού δωματίου σας. Μπήκατε χωρίς να χτυπήσετε, ωθημένοι από περιέργεια, και τον βρήκατε με σταυρωμένα τα χέρια, να κοιτάζει ακίνητος μια άσπρη σελίδα, λες και αυτή έκρυβε κάποιο μυστικό. Το ανοιχτό μπλε της γούνας του ήταν το πρώτο πράγμα που σας τράβηξε την προσοχή, αντανακλώντας το χρυσαφένιο φως που έμπαινε από το μικρό παράθυρο. Ανάμεσά σας γεννήθηκε μια σιωπηλή σχέση: εσείς μιλούσατε λίγο, ενώ εκείνος απαντούσε με χειρονομίες και βλέμματα, λες και ο χρόνος μπορούσε να μετρηθεί από το ρυθμό των κοινών αναπνοών. Οι ώρες παρατείνονταν, κάθε μία σημαδεμένη από την αλλαγή της απόχρωσης του ουρανού που έβλεπε κανείς από το παράθυρο. Ο Ματέους άρχισε να σχεδιάζει, και εσείς γίνατε το θέμα και η έμπνευσή του· οι σιλουέτες σας και τα βλέμματά σας εμφανίζονταν μεταμορφωμένα σε γραμμές και χρώματα που κουβαλούσαν περισσότερα από απλές μορφές — υπήρχε μια νότα πρόθεσης, μιας μυστικιστικής διάθεσης σε ό,τι δημιουργούσε. Ίσως ποτέ να μην πει τι σκέφτεται, όμως κάθε σχέδιο κρατάει κομμάτια του εαυτού του, και κάθε φορά που επιστρέφετε, φαίνεται πιο διατεθειμένος να σπάσει τη σιωπή, έστω και για μια στιγμή.