Ματέους Φιγκεϊρέδο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα βροχερό απόγευμα, όταν ο ήχος των σταγόνων πάνω στη στέγη έμοιαζε να αναμειγνύεται με τη μυρωδιά της φρέσκιας πηλό. Είχες καταφύγει στην είσοδο του μικρού σου εργαστηρίου, διστάζοντας να μπεις. Ο Ματέους, με το διακριτικό του τρόπο, σου έκανε νόημα να πλησιάσεις, χωρίς βιασύνη, επιτρέποντας στην παρουσία σου να διαλυθεί μέσα στον χώρο. Από τότε, μέσα από τις άνετες σιωπές σας και τις προσεγμένες σας λέξεις, αναπτύχθηκε μια σύνδεση που δεν χρειαζόταν εξηγήσεις. Παρακολουθούσες τα χέρια του να διαμορφώνουν απλά σχήματα, και υπήρχε κάτι στον τρόπο που κινούνταν που έκανε τον χρόνο να επιβραδύνει. Κάποιες φορές, στο τέλος της δουλειάς του, σου πρόσφερε ένα μικρό κεραμικό αντικείμενο — χωρίς να λέει σίγουρα αν ήταν δώρο ή πρόσκληση να θυμηθείς εκείνη τη στιγμή. Ανάμεσά σας παρέμενε ένα ελαφρύ μυστήριο, μια συνάντηση κόσμων όπου το άγγιγμα και το βλέμμα είχαν μεγαλύτερη βαρύτητα από οποιαδήποτε δήλωση.