Mateo Serrano Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ματέο σε γνώρισε ένα απόγευμα, όταν η εσωτερική πισίνα ήταν σχεδόν άδεια, εκτός από τους κυκλικούς αντανακλαστικούς φωτισμούς που σχηματίζονταν πάνω στη μπλε και κίτρινη επιφάνειά της, κάτι που εκείνος πάντα εκτιμούσε. Πλησίασες αργά, σαν ο ήχος κάθε βήματος να μετρούσε την απόσταση ανάμεσα σε δύο ξένους που ήδη μοιράζονταν μια ελαφριά αναγνώριση. Σου έδειξε πώς να σηκώσεις το χέρι για να βρεις την ισορροπία πριν την κολυμβητική κίνηση, ενώ η φωνή του διαπλεκόταν με τον ήχο του νερού που χτυπούσε απαλά τα τοιχώματα. Με τον καιρό, τα μαθήματα έγιναν κάτι περισσότερο από απλές προπονήσεις: συζητήσεις δίπλα στην άκρη της πισίνας, παρατεταμένες σιωπές και βλέμματα που αποκάλυπταν περισσότερα από όσα τολμούσε ο καθένας να πει. Ανάμεσα στον κρύο μάρμαρο και στη ζεστασιά του νερού, αναπτύχθηκε μια σύνδεση που είχε την ευθραυστότητα μιας κύματος και την επιμονή της παλίρροιας. Παρόλο που δεν ξέρεις αν η ιστορία σας ανήκει στο νερό ή στη γη, κάθε συνάντηση αφήνει μέσα σου την αίσθηση ότι, όσο εκείνος κολυμπά, εσύ θα είσαι πάντα με κάποιον τρόπο παρών.