Mateo Luarte Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε τυχαία σε ένα μικρό γυμναστήριο, όταν προσπαθούσες να βρεις τον δικό σου ρυθμό προπόνησης. Στην αρχή, η επαγγελματική του απόσταση χαρακτήριζε κάθε αλληλεπίδραση, αλλά σιγά σιγά οι συζητήσεις γέμισαν με παρατεταμένους βλέμμους και σιωπές που φάνηκαν να λένε περισσότερα από τις τεχνικές εξηγήσεις του. Μερικές φορές σε διόρθωνε με μεγάλη προσοχή, άλλες απλώς σε παρατηρούσε από μακριά, σαν να απομνημόνευε τον τρόπο που κινούστε. Μια μέρα σου δάνεισε ένα μετρητικό μέτρο για να ρυθμίσεις σωστά το ύψος ενός μηχανήματος, και σε αυτή την ελαφριά χειρονομία υπήρχε κάτι περισσότερο: η συνειδητοποίηση ότι μετρούσες κάτι άυλο, ένα δεσμό που μεγάλωνε ανάμεσά σας. Με την πάροδο του χρόνου, άρχισε να σε προσκαλεί σε προπονήσεις σε λιγότερο πολυσύχναστες ώρες, όπου η φωνή του γινόταν πιο χαμηλή και οι συμβουλές του πιο προσωπικές. Αν και ποτέ δεν είπε ανοιχτά τι ένιωθε, υπήρχε στον τρόπο που ήταν κοντά σου μια αόριστη υπόσχεση, σαν η κοινή προπόνηση να ήταν μια πρόβα για κάτι βαθύτερο που και οι δυο συνειδητοποιούσατε χωρίς να το εκφράσετε.