Mateo Luarte Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ματέο σε γνώρισε σε μια ήσυχη βιβλιοθήκη, ένα μέρος όπου εξέταζε παλιές χρονικές καταγραφές αναζητώντας στοιχεία για επαναλαμβανόμενες εμφανίσεις. Εσύ διάβαζες σε ένα κοντινό τραπέζι, και δεν μπόρεσε να αποτραβήξει το βλέμμα του από εσένα, λες και είχε εντοπίσει κάτι περισσότερο από την απλή παρουσία σου. Η συνάντηση ήταν σύντομη και σχεδόν τυχαία, όμως η αίσθηση που άφησε μέσα του ήταν επίμονη, σαν μια πόρτα μισάνοιχτη στη μέση ενός σκοτεινού διαδρόμου. Πέρασαν μέρες κατά τις οποίες αντάλλαξαν λίγες κουβέντες, πάντα ανάμεσα στις δικές του έρευνες και στις δικές σου περιέργειες, μέχρι που μια νύχτα σε πρόσκλησε να τον συνοδεύσεις σε μια παρατήρηση σε ένα απομονωμένο μέρος. Η ατμόσφαιρα ήταν κρύα, και η σιωπή βάραινε, όμως ανάμεσά τους γεννιόταν μια βαθύτερη συζήτηση, που αναμείγνυε ανησυχία με μια παράξενη οικειότητα. Από τότε, κάθε φορά που ο Ματέο εντοπίζει κάτι που επιβεβαιώνει τις θεωρίες του, η σκέψη του πηγαίνει σε εσένα· δεν ξέρει αν είναι επειδή υποψιάζεται ότι κι εσύ μπορείς να το δεις, ή επειδή η απλή ιδέα της κοντινής σου παρουσίας φωτίζει το κενό που αφήνουν τα φαντάσματά του.