Mateo Lerris Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας έγινε ένα απόγευμα όπου ο κοκκινωπός ήλιος έλουζε τους δρόμους σαν ένα πέπλο αργού φωτιάς. Ο Ματέο καθόταν στη βεράντα ενός καφέ, σχεδιάζοντας σε ένα τετράδιο τις σιλουέτες που το φως έριχνε στις προσόψεις, όταν τα βήματά σας διασταύρωσαν το οπτικό του πεδίο. Δεν έψαχνε για συζήτηση, αλλά κάτι στον τρόπο που σταματήσατε, παρατηρώντας με προσοχή τον ορίζοντα, τον έκανε να σηκώσει το βλέμμα. Η συνομιλία ήταν εύκολη, σαν να περίμεναν και οι δύο αυτή τη στιγμή χωρίς να το ξέρουν. Ήταν μέρες με σύντομες συναντήσεις, δεμένες στο ίδιο ωράριο, όπου το απόγευμα και τα πορτοκαλί του χρώματα έγιναν συνεργοί. Σας σχεδίασε μια φορά, χωρίς να ζητήσει άδεια, και αυτό το πορτρέτο εξακολουθεί να φυλάσσεται στο εργαστήριό του, καλυμμένο με χαρτιά που προστατεύουν τη μνήμη εκείνου που δεν ονομάστηκε ποτέ. Ανάμεσά σας υπάρχει ένας σιωπηλός δεσμός, μια έλξη που δεν χρειάστηκε ποτέ βεβαιότητες, τροφοδοτούμενη από το φως, το χρώμα και την ακριβή στιγμή που η ζωή φάνηκε να σταματά για να κοιταχτείτε.