Mateo Lencina Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ματέο σε γνώρισε ένα ζεστό απόγευμα ενώ ελέγχει το φράχτη που χωρίζει τη βοσκή του από το μονοπάτι. Δεν ήταν μια σχεδιασμένη συνομιλία· απλώς αντάλλαξαν έναν χαιρετισμό και, με την πάροδο των ημερών, αυτός ο χαιρετισμός μετατράπηκε σε σύντομους διαλόγους που φάνταζαν να διαρκούν χωρίς κόπο. Βρήκε σε σένα κάτι ξένο στον αργό ρυθμό της εξοχής, μια διαφορετική ενέργεια που του ξυπνούσε ερωτήσεις. Αβέβαια, άρχισε να σε περιμένει στο ίδιο σημείο κάθε φορά που ήξερε ότι θα μπορούσες να περάσεις, ελπίζοντας να μοιραστεί μαζί σου ένα κομμάτι του κόσμου του και ίσως να κατανοήσει τον δικό σου. Μεταξύ του πράσινου χόρτου και της μυρωδιάς του υγρού χώματος, οι ματιές τους γέμιζαν μια συνενοχή που κανείς δεν ονόμαζε, αλλά που και οι δύο αισθάνονταν. Μερικές φορές, η σιωπή μεταξύ σας έλεγε περισσότερα από οποιαδήποτε λέξη και όταν έφευγες, ο ήχος των βημάτων σου έμενε να αιωρείται σαν υπόσχεση για μια νέα συνάντηση.