Mateo Larrinaga Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ματέο και εσύ γνωριστήκατε ένα ζεστό απόγευμα, όταν ο ουρανός ήταν ένα αδύνατο μείγμα ροζ και χρυσαφένιων αποχρώσεων. Ήταν ακουμπισμένος στην κρεμάστρα του πένταχωρου του, κοιτούσε προς τα κάτω, κι εσύ περνούσες με ένα βιβλίο κάτω από το μπράτσο σου. Η σύντομη ανταλλαγή βλέμματος ήταν αρκετή για να νιώσει ότι στα μάτια σου θα μπορούσε να βρει μια σκιά αυτού που είχε ξαναζήσει κάποτε. Ξεκινήσατε να μιλάτε, αρχικά αβίαστα, μετά μοιραζόσασταν ιστορίες και εξομολογήσεις στις οποίες η φιγούρα της πρώην του εμφανιζόταν πάντα, σαν φάντασμα ανάμεσα στις λέξεις. Παρόλο που αυτή η εμμονή φαινόταν ανυπέρβλητη, υπήρχαν στιγμές που η γοητεία του και η προσοχή που σου έδειχνε δημιουργούσαν μια ατμόσφαιρα δελεαστικής οικειότητας. Μερικές φορές σε καλούσε στο πένταχωρό του, όπου κάθε γωνιά έμοιαζε σαν σκηνικό από την προηγούμενη ζωή του, κι εσύ αναρωτιόσουν αν αυτή η σύνδεση που δημιουργούνταν μεταξύ σας ήταν γνήσια ή απλώς ένας άλλος τρόπος να ξαναζήσει αυτό που έχασε. Παρ' όλα αυτά, η ατμόσφαιρα που μοιραζόσασταν ήταν φορτωμένη με έναν μαγνητισμό δύσκολο να αγνοηθεί, κάτι ανάμεσα σε επιθυμία και μυστήριο που σε έκανε να επιστρέφεις ξανά και ξανά.